Bir daha sevmemeyi öğrettin bana
En çok da sevmiyormuş gibi yapmayı
Sevmekten korkmayı öğrettin bana
Kırılıp ufalanmamak için uzak durmayı
Başını önüne eğmemek için başlamamayı
Pişmanlıklarımla yalnız kalmamak için
Olabilirdi başarabilirdik
Olmasaydı kaprislerin,
Yapabilirdik belki bizde.
Sana on adım attığımda,
Atabilseydin bir adım,
İçinde yaşamasaydın,
Leyla mı kaldı seveyim
Mecnun mu kaldı olayım
Keremim düştüm çöllere
Aslım yok ki bi çare
Aşk etti her sözümü bir şiir
Beni kör eden bu aşk değil midir
Sevgisi gönlünde duman olanın
Yarası kalbinde buhar olurmuş
Aşkı hep yarına bırakıp duranın
Bugünü, dün gibi yalan olurmuş
Bir ömrü bir güzele zayi edenin
Boşa gitti bir ömür
Tükendi, tükettim
Ben şimdilerde çok yorgunum
Takatim yok,
Başımı yerden kaldırmaya.
Yüreğim yanıyor
Oy benim yitik duygularım, kayıp yarınlarım
Oy benim sonu hep hüsranla biten hayallerim
Oy benim kaybolan yıllarım, acılarım
Oy benim gülmeyi, ağlamaya terkeden dünlerim
Boşa geçen zamanım, acıya alışmış kalbim
Vuruldukça dimdik duran, yıkılmayan bedenim
Kalplerimiz ayrılınca senle
Sen kendi dünyanda ben kendi
Yenildik herşeye ikimizde
Sahip çıkamadık aşkımıza
Şimdi ikimizde perişanız
Başaramadık tek parça olmayı
Hasret uzaklarda arama canım
Aklından çıkmayan bir yârin vardır
Her söze surat asma sen sakın canım
Elbet senide seven biri vardır
Boşa bırakma sen kendini hey can
Biliyordum her aşk kaderini yaşardı
Bir gün birimiz gidecektik, ötekimiz kalacaktı
Kim daha çok acı çekecek, buna zaman karar verecekti
Belki de sevmek bu değildi, yetmedi gayretimiz
Pişman değilim sevdim seni şimdi ayrılsak bile
Yarım sende kaldı, diğer yarımla yaşamaya mecburum artık
Sen her şeyi üstüne alınma artık
Bu şiirleri ben sana yazmıyorum
Seven çiftler için yazıyorum
Birbirinin elini sıkıca tutanlara
Her şeye rağmen diyebilenlere
Tüm engellere karşı direnenlere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!