Herşeyden uzaklarda,
Kendi kayıp dünyamda,
Ücra bir köşedeyim şimdi.
Ne doğan güneşin ışığı,
Ne zifiri karanlığın kuytusu,
Ne de bir heyecan var içimde.
Bir şiirde her şey olur ama
Kuru soğan nasıl olacaktı
Kim okurdu ki
İsmi kuru soğan olan şiiri
Aşklar, hüzünler, özlemler
Kayboluşlar, gözyaşları varken
Aynı gökyüzü altında
Yaşayamadık beraber
Birbirimizi hor görmekle meşguldük
Bir başkasının mutluluğunu önemsemedik
Ben iyi olayımda
Banane başkasından dedik
Ben tek yaşarken
Tek yaşamaya mecburken
Kendimle savaştayken
Dünyayı anlamaya çalışırken
Alışmaya çalışıp alışamazken
Şerefsizlerle kalleşlerle dolu
Gündüzler mi karanlık
Yoksa bana mı gece oldu
Her yolun sonunda
Neden bir uçurum var
Açılacak sandığım her kapı
Yüzüme neden sertçe kapanır
Bu özlem rıhtımında
Yalnız kalmak nedendir
Kimsesizlik çekip
Yalnızlıktan usanmak nedendir
Gözlerinden akan her bir damlaya
Eklemek nedendir bir yenisini
Gitti ömrümün en güzel yılları
Bahar bekliyordu gönlümün kırları
Geçti yürekteki o coşku şimdi
Ömrümün üstünde bir çığ sanki
Kalakaldı bana bir saat duvarda
Bir gariptim sana çıktı yollarım
Senden başkası yok muydu diye
Her gün kadere bakar ağlarım
Halimden anlamadın ne etsem
Boşa geçen günlere yanarım
Düştüğüm çukuru bir bilseydim
Hangi sebepti seni benden alan
Bizi birbirimize iki yabancı yapan
Koparan neydi, hiçbir şey ayıramaz diyen bizi
Beni sensiz bırakan, seni benden götüren
Götürdüğünü bir daha getirmeyen
Dalgınlıklarımla, beni baş başa bırakan
Seninle gelmeyecekse
Neyleyim ben baharı
Yazın elllerin değmeyecekse ellerime
Gülen yüzün yoksa karşımda
Değilsen gönlümde
Neyleyim kalbinin güzelliğini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!