Dünya hiç durmayan bir salıncak
Toprak ada kendi içinde kendini sallıyor
Tutunamayan düşüyor
Bu doğal sarhoşluğun içinde
Sayı ve olanaklar arttıkça
İnsan sayısı azalıyor
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




"Varlık ve olanaklar nicel olarak arttıkça
İnsan azalıyor!"
Durup düşünmeli...
Oysa dünyada insan nüfusu ve yükü artarken...
Azalan "insan" neyin nesi?
"İnsanlık mı" yoksa azalan!
Yani "nitelikli insan..."
Kesinlikle öyle!
Bireycilik, bencillik, çıkarcılık, sömürü, talan, yalan, dolan arttıkça
Azalıyor insanlık!
Ve sona doğru hızla!
Tebrikler Önder Kardeşim.."Beşiği sallananlara" iyi uykular......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta