Şiir yorgunuyum, beynim zonklarcasına,
Bu eskimiş plağı tekrar başa nasıl sarayım.
Gel, o vakit kendin dinle beni sesimden.
Bir buluşmalık şans verirsen dâhi varım
kavuşmalık bir ömür verirsen eğer şahit olursun.
Zormuydu, bu kadar beni affedebilmek,
Şimdi kimin gözü yaşlı, kim daha sitemli
Yok mu bir vaktimiz, anlatmaya, dinlemeye
Gel dersem çok geç dersin, korkuyorum.
Ne olur dersem, acizliğimden sancım.
Diz çöktüm işte, sen ne söylersen,
Sen dile, dilediğin gibi...
Geliyorum de, mesela...Hem lütfet, hem emret
Ben, aklımı sevdana yordum başka bir haldeyim.
İkimize inancın mı bitti, bu; bir veda mı?
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 20:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
