Demir ranzaların, soğuk koridorların arasında sönüp gitti çocukluğumuz...
Yastığım taş, yorganım ayazdı hep.
Aynaya her baktığımda bir çocuk değil, koca bir hüzün görürdüm.
Kimimiz anasının kokusunu rüyada arar,
Kimimiz bayramlarda kapıya gelen yabancıların arkasından bakakalırdı.
İçimdeki o derin sızı dağlar gibi büyürken,
Kulaklarımda hep o yanık, o çaresiz ses yankılanırdı:
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta