Bayram Ataç Şiirleri - Şair Bayram Ataç

Şehadete yürümüş, her asker kahraman
Hesabı sorulur elbet, gün geldiği zaman
Dökülen kanın hepsi, ayrı ayrı bir destan
Ödenir mi, sizin hakkınız, ödenir mi şehidim

Tekbir yankılanır, geçtiğiniz dağla taştan

Akıllı iken, zır deli olursun
Gül iken, kara çalı olursun
Medeni iken, dağlı olursun
Hele bir düşte gör, sen dostunu

Yaz da temmuz, kışa döner

Ne hayellerim vardı, hepsini sen çaldın
Şu seven gönlümü, dertten derte saldın
Sade canım kalmıştı, şükür onuda aldın
Gönlümde yaşamaya, hevesmi bıraktın

Vurduğun hançer, bak hala sol yanımda

Uğruna düşen cana, iman nuru saçılmış
Kanımız dökülürken, rengine renk katılmış
Düşen her damla için, cennette kapı açılmış
Hilâle canım kurban, yıldızına kanım kurban

Dalgalanırken gökler, al renginle boyanır

Kapım açılmaz oldu, tüm umudum yıkıldı
Adımın önüne ad, bunak deyip takıldı
Torunun bitmez hasreti, yüreğime çakıldı
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Zaman paslı bir saat, akrep geri kalıyor

Uzaklardan bakıp da, aldanma bu tipime
O ihtiyarlık gelmiş, çoktan benim kapıma
Neyime yarar artık, altın dolsa küpüme
Yaşaması zor olur, ihtiyarlık gelince

Ruhun genç olsa da,kuruyup tenin solar

Acılı olan gününde senden fazlası ağlar
Sen farkına varmadan tün kısmetini bağlar
Elline bir düşersen ciğerlerini dağlar
İki yüzlüler var ya ah o iki yüzlüler

Sözler bal gibi tatlı ama hep yalan dolu

Yıkılıp viran olmuş, bir çardak duldasında,
Kimsesiz köşelerin, karanlık kurnasında,
Yapayalnız kalmışım, sokağın ortasında,
Titreyen yürek bile, üşüyor bayram abim.

Tenekede yaktığım, bir ateşin başında

karganın bile, bülbül olmadığını
kalbi şükür süzün hiç doymadığını
güllerin durduk yere, solmadığını
anladım da, iş işten çoktan geçti

dervişin camiye ayyaşın meyhaneye

Boğazın rüzgârında, tebessümle dönmeyi
Eyüp’te kuran sesiyle, manevîyle yanmayı
Kumru melodisinde, yeni güne uyanmayı
Gönülden az gezersen, cennet gibi İstanbul.

Geceleri bir başka, gündüz bir başka alem