Bayram Ataç Şiirleri - Şair Bayram Ataç

Öyle zaman olurda, biter sandım şu derdim
Bir bir sevdiklerimi, senin bağrına verdim
Daha ne çektireceksin, acının dibini gördüm
Benden daha ne kaldı, almadığın be dünya
Daha benden ne kaldı, çalmadığın be dünya

Ümmetin, harman olduğu, saf Anadolu’yum
Hak yoluna gidenlerin, feyiz ilim yoluyum
Oğuzların, Bozok Soyundan, Kayı Koluyum
Türk oğlu Türk, Metehan, Alpaslan soyuyum
Ben Anadolu’yum, ben Anadolu.

Hayat benim ile resmen dalga geçiyo
Çektireceği acı için kader beni seçiyo
Eline geçince beni deşik deşik deşiyo
Ben böyle şansın, taa içine tüküreyim

Doğacak her güne yeni hayal kurdum

Âdem ile Havva arasında cennette başladım
Allah yolunda Kâbe’de kulla şeytan taşladım
Bazen kurak gönülde bazen ulamada kışladım
İşte ben oyum, benim adım aşk.

Ferhat’a yıllarca azimle dağlar deldirdim

Acılar hep kol gezdi, hayalimde düşümde
Ne hançerleri gördüm, sırtımı dönüşümde
Çok derdimi örterim, sahte bir gülüşümde
Kaderim ağlamaksa, gülmek benim neyime

Gülmek benim neyime, umutlarım yıkılmış

Bugün bir özlem koptu içimde
Yüreğime kor düşmüş biçimde
Siyah kalmadı baştaki saçımda
Özledim ben, ben köyümü özledim

çok özledim dağları ile taşlarını

Unutulmaz hatıram, her daim muradımsın
Kurulan düşlerimde, unutulmaz tadımsın
Kalbim Aşkına yanan, acı bir feryadımsın
Bir gül olup açtın da, kuş olup konmadım mı?

Gönlümde aşkın izi, yürekteki nişanındır

Mal için eğilme, dünya bir seraptır
Nefsine uyarsan, ahvalın haraptır
Çorak kalan ruhun, çektiği azaptır
Nasihat bir servet, almayı bil evlat

Hedefi bilmezsen, dünya olur nehir

Suskun dudaklarımda, acılı sitemler saklı
Bakıyorum herkese, kendi kendince haklı
Tarifi edememekten, çıldıracagım bu aklı
Adını koyamadığım, bir sancı var yüreğimde

Yıkılmış umutlarımla, gecelere sarılışımda

Gidipte beni, böyle yalnız bırakma
Hasret ateşinle, beni korda yakma
Çektiğim bu acıya, eller gibi bakma
Ne olur beni böyle, bırakıpta gitme

Çaresiz geçen, bir gece daha yine