Bayram Ataç Şiirleri - Şair Bayram Ataç

Duvardaki resmine, hıçkırarak bakarken
Üst üste sigarayı, söndürmeden yakarken
Kurduğum o hayallerimi bir bir yıkarken
Allah kahretsin, sen yine yanımda yoktun

Senden geriye kalan o saç kokladığında

Kimse bilmez halinden, neler yazar neler
Yazdığı dörtlükte, inci gibi dizildi kelimeler
İçerisinde son bulur, çok girift bilmeceler
Sessiz yaşar fırtınayı, gönlünde bizim şair

Duygu köprüsünü, düş de kalem ile kurar

Bıraktığın o koru, tam da kül etmişken
Cemalini suretini, kokunu unutmuşken
Kendi hayalimde, bir dünya kurmuşken
Gelip de bu koru, harlamanın zamanı mıydı?

Resimlerini bile bir bir, yırtıp yakmıştım

Anam ile babam sessiz sessiz ağlıyor
Gözlerinden yaşlar nehir gibi çağlıyor
Evlatın acısı yüreği yakmıyor dağlıyor
Genç yaşta gitmenin sırası mıydı gardaş

Her nefeste acın yüreğime dokunur

Gece çökünce içime, yalnızlık sarar beni
Sen ruhumda olmadan, neyleyim bedeni
Neyle ikna edeyim, böyle habesiz gideni
Ölüpde gitmeden, son defa göreyin seni

Sensiz geçen her gün, nefesim daralıyor

Bu illete yakalanınca, unuttum tüm neşeyi
Amansız bir dert aldı, benim olan her şeyi
Sırdaş ettim kendime, bakıcıları hemşireyi
Söyle doktor söyle, yok mu bu illetin çaresi

Görmeye alıştım, taktıkları serum şişesini

Aşkını gömdüm yüreğime yüreğim dargın.
Kullar arasında geziyorum dalgın dalgın.
İçerimi dağlıyor içimde sönmeyen yangın.
Söylemeyin bu yangını o zalim yar bilmesin.

Geceleri uykumu ağlayarak acı ile böldüğümü.

Nefis öldürmenin, tek yolu tefekkür
Sana nasip edene, bir vefadır şükür
Kalpte vicdan olsun, dilinde hep zikir
Şükret insanoğlu, sen Allaha şükret

Nefis ateşten kor, ruhu kötü yakar

Bir yıldız parlar ki, şafkı cihan boğar
Ne Anadolu’ya, ne dünyaya sığar
Lalalar susarken, o külünden doğar
Oğuz Kağan torunu, Sultan Mehmed Han

Bahşedilen ilimle, yazdı tüm destanı

Baksan işine, inşaatta sıvacı
Gelmiş tiktokda, olmuş savcı
Erkekler keriz, kadınlar avcı
Burdaki niklerin, hepsi yalancı

Heryer dekolte, göğüs taşmış