Geçmiş bir hüsrandır, fani insana,
Boşuna aldandın, akan zamana.
Kaptırdın kendini, kör hezeyana,
Aciz düşeceksin, o son fermana!
Kıydığın o sevda, acı talandı,
Geçmiş bir hüsrandır, fani insana,
Boşuna aldandın, akan zamana.
Kaptırdın kendini, kör hezeyana,
Aciz düşeceksin, o son fermana!
Kıydığın o sevda, acı talandı,
Şimdi şarkılarda, fısıldar adın,
Bilmesen de olur, hayali kadın!
İçimde sır gibi, saklıdır sesin,
Suskun dudaklarda, gezer nefesin!
Bütün anıları, sığdırdım söze,
Yıllarca sığındı yorgun bedenler
Hiç dönüp bakmadı çekip gidenler
Sardığım yaralar beni kanattı
En ağır yükleri üstüme attı
Karanlık dibine vurduğum o an
Bitti bu sahte masal
Söndü içimde kurduğum hayal
Gelmeyecek artık bize beklenen bahar
Bitti içimde kavgam, verildi son karar
Gördüm en sonunda bütün sözlerin yalan
Gökten inen o melek, sessizce fısıldadı;
Kıymetini bilmedin, her adımı sızladı.
Gittiğinde anladın o boşluk en derini;
Dolduramaz hiçbir şey artık o boş yerini.
Şimdi bakar ama bu yorgun gözlerim;
Yıllarca sığındı yorgun bedenler,
Hiç dönüp bakmadı çekip gidenler.
Dağ gibi durdum hep, içim yanarken,
Kendimi unuttum, size kanarken.
Size can verirken kesildi kanım,
Vermezsen hak edenlere kıymet
Verir hakkı, hak kopunca kıyamet
Bilmez misin, ölümdür istikamet
Ne içindir, fanide bu nafile gayret
(Bayati)
Yaralıydı martı, oldu düşleri kan;
Kırık kanatları, sanki solgun hazan;
Savruldu rüzgârda, aradı bir liman;
Yükseldi duası, duydu gökler o an.
Martı buldu artık, duasına melek;
Bir meltem misali esince mazi rüzgârı
Saldı beni dipsiz denize
Bir matem misali sessizce sardı etrafı
Kaldı derdi bendenize
Güller içinde olsam da, bir gül yeter bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!