gittin
bir kış günü
aklını çelen kabusların ağırlığı
bir anda yıktı kağıttan kulelerimizi
dudakların aralandığında acı ve yalnızlık
kan dökülür cümlelerinden berrak ve sıcak
kırmızı gecelerden geriye kalan o soğuk yatak
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta