Ev yirmi beş, büro yirmi yedi
Bu dert, bu çile ömrümü yedi.
Göçmen kuşlar bile şaşırdı
Son bahar başımda gümüledi...
Yeşil pancurlu ev kaldı rüyâlarımda
İçimde boydan boya, halı döşeli büro
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Ve ben soluyan devlere es duygularda,Göcmen kuslardir sarkilarim...Mükemmel bir siir akiciligiyla haz verirken yasamanin bedeli olarak zamanin keskin nisanci oldugunu da hatirlatiyor...
Saygilar...GÜL$EN $ENDERIN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta