Ev yirmi beş, büro yirmi yedi
Bu dert, bu çile ömrümü yedi.
Göçmen kuşlar bile şaşırdı
Son bahar başımda gümüledi...
Yeşil pancurlu ev kaldı rüyâlarımda
İçimde boydan boya, halı döşeli büro
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Ve ben soluyan devlere es duygularda,Göcmen kuslardir sarkilarim...Mükemmel bir siir akiciligiyla haz verirken yasamanin bedeli olarak zamanin keskin nisanci oldugunu da hatirlatiyor...
Saygilar...GÜL$EN $ENDERIN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta