Ellerin tütün kokardı
Vardiyalarca sarmaktan tütün fabrikasında geceleri
Belki de bu yüzden nefesim tütün koksun
İflah olmaz yeşilaycılığımla harp ede ede.
O ayakkabı hep yağmur alırdı
Geceleri hep ayakların sızlardı
Özgûr olalım ne olur artık
Zamandan yana
Ve de bu mihmandar
Biçare ruhtan
Git be sevdiğim
Yürü de git be
Bir yabani sanattı tabiat
Unuttuk yarı açık gökdelenlerde
Yumuşadık pelteleştik
Isırmak bile gerekmeyen jölelerde
Bizi evden al,asansör masaya yakın
Dosyalarla uğraşamam e-postayla atın
Bir şey benim umrumdayken naparsan yap.
Umrumdan çıktıktan sonra,naparsan yap.
O kadar söz o kadar güzel göz unutulmaz artık
O bıçak geçmişin üzerine de bir gelecek kurulmaz
Aynıyız nasılsa
Odur ki içtiğimiz su,soluduğumuz hava aynıysa
Aynıyız nasılsa
Umudumuz kadar aynı
Umduğumuz kadar aynı olmasa da
Gezdiğimiz sokaklar nasılsa peşi sıra
Umut demiş şair
Unut dememişki şiirde
Umut işte
Umut tatlı yumuşak ılık sesinde
Umut belki kırk belki elli kere
Cehenneme gidip
Yıprandık parçalandık
Yeni verildiğinde bu beden
Her derdi kaldırırdı
Harcandık belki bittik.
Eskiden,
Taze taze bir kalp vardı!
Uyan güzel ülkemin güzel insanı
Saklı cennetler gibi uğruna kavgalar edilen
Ziynetim uyan kıymetim
Servetim uyan
Bir tatlı rüyadır gördüğün
Aşk ile derbeder ki gafletin uyan
Uykuya esirim simdi
Bu hayaline daha yakın ediyor beni
Uyumasam hayalin gücenir
Lakin uyursam yar incinir
Bir kelime fazla etmem
Öyle yar incinir
Bahtı şen severim ben
Ama yoksunLuk afyon gibi ikram birbirimize
Uyuşmuşuz sevmeyi
Şımarmışız görmemiş gibi
Ve bahtı şeni
İşte o aralarda unutmuşuz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!