Bıktım insanların
Ezberden konuşup durmasından;
-Hadi öptüm!
İnsan sevdimi
Uğurladıktan tekrar görûnceye kadar;
Öper,öper,öper...
Öpsem ya ben senin
Şalını omuzundan can alma korkusu görmemiş pervasız Çekişini şu kadehi elimden Allah'sız
Gülüşünü,
Öpsem ya iç çekişini
Gelmişini geçmişini
Bensiz günlerini
Ben ne zaman ağlasam...
Geldin şiir yazdırıyorsundur bana
Ellerimden tutup gözlerimi kapatıp dudaklarınla
Görmesemde sana dayanıp yaşarım
Ben ne zaman ağlayamazsam
Biliyorum ki bir çiçek yerle bir
Bizim gözlerimizin kenarlarında zaman çentikleri saklanmaz oldu
Biz düzelttik
Biz düzelttikçe zaman bozdu
Başaramadık
İki türkü ektik
Geçti soldurdu
Etraf da sorun değil de kervancı
Çarşafları katlamış tozu almışsındır
Nizamı da sağlamıştır zaptiyeler
Tek kavga gürûltü kiremitli sobanın üstûnde
Çay tıkırtısı
Kuru-pilav pişirir fokur fokur
Şimdi objektif ol diyorum ya sana
Sonra da pişman oluyorum...
Objektif sadece karşı açıyı görüyor...
Adaletli ol demem lazım.
Sen de haklısın...
İnsanın bir tek gözleri değişmezmiş
Değişmemiş işte sensin o biziz
Göz bebeklerim....dünyaya son temiz bakışlarım
Kardeşim tanıdın mı beni göz bebeklerimden
Okul sıralarında
Okul sıralarının kıymetini bilmediğim
Ait olmanın hazzını öğretemediler bize
Bağıl olmanın boğuculuğu kadar
Bağımsızlığî nimet sanışımız ondandır
Yalnızlığı huzur sanışımız kadar
Karalıklarını fark ettiren beyazdık
O yûzden üzerimize hep
Ne güzel kadınlar geldi geçmişten
Ne güzel gelmiş geçmiş kadınlarımız bizim
Acınmaz mı ki yok olursa geçmişten
Yarına vardırılmadan bu kadar kıymet bir bir
Kadınları kırdılar
Köküne kıran koydular
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!