Mavidir gökyüzünün özü
Kucaklar evreni sevgiyle
saklanır ruhunda büyüsü
Anlatır Aşkı rengiyle.!
Dalga dalga ayrılıyorum
fırtınalı yüreğimden
öfkeme çarpıyorum
geçiyorum kendimden
Hani doğada,
İki tarafı ağaçlarla çevrili
kıvrılan bir yol vardır
sonu gelmeyecekmiş gibi
Gözlerimin bataklığında
mor ve yeşildir duygularım
bakışımdan al ki karaltıyı
ayna gibi parlayım
çürümüş dileklerim
Yaşadığın herşeyden ibret al ,
yanlış yapsan da , doğruları al...
verme sırrını kimselere,
başkalarına karşı hep hoşgörüyle kal.!
Bakınca deniz gibi gözlerin,
Balık gibi yüzüyüyor,
İçinde düşlerim...
Ufkun o kadar geniş ki,
Tutumsuzlukların arttığı yerde
Harcamalar başlar.!
Herkes kendi ayakkabısını giymeli.
Her açan gül ,
sorumlu kendi kokusundan...!
Bir haksızlık var
biliyorum
Kendisini yere çalan
güçlerin karşısında
prometheus'un susduğu
her kelime




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!