Kırılan parçası kalbin
kanatır yüreğini aşığın
Çiçekler döker korkudan
saçlarına Kiraz ağacının.!
Ben o Aşka küstüm
Döktüm şiirlere kinimi
bir tren istasyonunun
Kirli tavanına astım
geriye kalan ömrümü
Uzayıp giden dağlar anlatır
gün batımının nerede olduğunu...
Isıtan bir ateşin yanar kül olur
Karanlıktan aydınlığa geçen umudu...!
Görüyoruz ki,hepimiz
Kalıplaşmış tüm düşünceler
herkes aynı rüyayı görüyor
anladım ki...
güvencesi olmayan insan
Herşeye boyun eğiyor!
Gelincik toplamaya giderdik
Tarlaya
eşek gülleri'ni toplamış derdik
bizden çok toplayana...!
Bir tırtılın kelebeğe dönüştüğünü
izlerdik
Anam beni
toprağı eşeleyerek,
doğurmuş bahar ayında...
Sırf bu yüzden
Çiçeklenir duygularım...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!