Banu Doğan Şiirleri - Şair Banu Doğan

İnkar etme, duygularını bastırma,
Gizleme içindeki yangını.
Gözyaşlarınla söyle, göster,
Yüreğinin derinliklerindeki dalgaları.

İnkar etme, sevgiyi gözlerinden,

İsyan ediyorum bu karanlık dünyaya, bu soğuk duvarlara, bu umutsuzluğa.
Gözlerimden akan her damla yaş, bir isyan çığlığıdır.
Kalbimde bir yangın var, bu yangını söndürmek için çırpınıyorum ama ateş her geçen gün daha da büyüyor.
Neden her adımımızın sonu bir hayal kırıklığı, neden her umut birer birer sönmeye mahkum?
Gökyüzüne bakıyorum, yıldızlar kayboldu, umutlarım soldu.
Bu karanlıkta yolumu bulamıyorum, yalnızca kayboluyorum.

İşte bu bizim hikayemiz,
Başlangıçta bir rüya, sonunda bir destan.
Her adımda yankılanan kahkahalarımız,
Her gözyaşıyla derinleşen bağlarımız.

Birbirimize sarıldığımız o ilk an,

Şiirler yazdım kalemi her elime
alişimda..
Yalan yok!
Asla !
içimi döktüm sadece; satır satır her
sayfasına ,ama kimse anlamadı beni

İsyanım gecelere,
karanlığın sessiz çığlıklarına.
Gözlerimde uykusuzluk,
kalbimde tarifsiz bir hüzün.
Her gece,
yıldızların altında seni ararım.

Kalbimin sesiyle yazdım bu dize,
Gönlümde ateş var, sönmez hiç bize.
Sevdanın yolunda, düşler gezerken,
Hayalin gözümde, hep canlanır sen.

Bir bahar sabahı, gülüşün gelir,

Sana hep şiirlerle seslendim, anlamadın. Kelimelerim birer mısra oldu, kalbimden döküldü, ama sen hiçbirini duymadın.
Her bir şiirde sevgimi anlattım, duygularımı döktüm, ruhumu açtım sana.
Fakat sen, hep uzak, hep duyarsız kaldın.
Her gece, kağıt ve kalemle dertleştim.
Gözlerimi kapatıp seni düşündüm, hayallerimi kağıda döktüm.
Şiirlerimde sevdamı anlattım, ama sen hiçbir satırı görmedin.

Sancısı olmalıydı
bu ayrılığın aşk
ateşinde yanmak gibi,
şayet dönersen
bir gün SEV,
yine beni SEV;

Karanlığın yalnizliği sarıyor bedenimi hayallerimin altinda ezildim senin çaresizliğinde bir yerdeyim halden hale düştüm sayende...

O kadar kırılıp döküldüm ki ,
Yalnizliklarimda takılıp tökezledim sen bunun farkına varmadın ,dara düştüm sayende...

Dönüp arkana bile bakmadan kıra döke gittin,

Sen benden gittin ya, ağlarım.
Gözlerimde biriken yaşlar, adını fısıldar sessizce.
Her damlasında bir hatıra, bir söz, bir gülüş saklı.
Sen benden gittin ya,
Artık yollar anlamsız, gökyüzü renksiz.