Ne vakit kaldırsam yorgun başımı
Bir gökyüzü var görüyorum.
Ellerim yetmiyor uzanmaya.
Sonsuzluğu saklayan bir mavi içinde kayboluyor kuşlar.
Başımı kaldırdığımla kalıyorum.
Yorgunum biliyorum,
Lakin bunu bilmiyor kuşlar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta