Bir tahta dolap önündeydi son resmin.
Bir kırmızı mintandı üstündeki.
Arkadan topuzken saçların,
Dökülen perçemleriyle kapatmıştı yüzünü.
Gözlerini görmeyeli nede çok oldu?
Dalıp gider gibi bakar mısın hala?
Buğulu bakış buna mı derler bilemem?
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




nefis....tek kelimeyle...
Neyi görür uzaklarda?
Ben hala var mıyım acaba
Bir tahta dolap önündeydi son resmin.
Dolabın camına düşmüş gölgem.
Sen canlı.
Ben gölge.
Dudakların kan gibi ve arzulu.
Göremediğim gözlerinde.
tebrikler görebilmek
isteneni istenilende belki.
Tebrik ederim Sıtkı Bey,
Yine kendini keyifle okutuyor şiiriniz.
Funda Söylemez
Hayattan bir kesit konuşuyor burda.... Tebrikler.
mehmet Halil.
güzel şiirlerinizin devamını diliyorum.saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta