Sen gönül şehrimde sefa sürerken
Gözümde yaş gönlüm acı çekerken
Adını bir dua gibi överken
Ben senin şehrinde bir yabancıyım
Bir selamın düşseydi yâr payıma
Bir yaban eldeyim,
adımı bilen yok,
sesimi tanıyan yok.
Beni bilen, tanıyan hiç kimse yok.
Yaban ellerin
rüzgârı bile yabancı,
Bir yarim olmalı gözleri ela
Yanağı gamze saçları sırma
Gül kukulu saçları olmalı
Onun için kalbim çarpmalı
Bir tek onu görmeli gözlerim
Bin mil ötelerde de olsam
Bir kadın sevdim gözleri deniz
Bakışı büyür içimde bir iz
Hayat yolunda sabırla teriz
Adı aşk olsun kalbe yer açtım
Saçları gece yıldızdan teller
Bir kadın sevdim ben…
Hangi rüzgâr getirdi bilmiyorum,
Hangi duanın içinden süzüldü
Hangi gecenin karanlığında adım adım büyüdü içimde.
İnsan kılığına girmiş. bir melek.
Bir gülüşü var ki…
Güneş utanır doğmaya,
ay yüzünü saklar bulutların ardına.
O gülünce, bahar yürür sokaklara,
kuru dallar filiz verir,
çocuklar sebepsizce sevinir.
Gece çöker, adın düşer aklıma,
Hasretin kor olur düşer bağrıma,
Sensiz geçen yıllar çöker ömrüme,
Biri sigaram, biri de sen oldun.
Öyle biri var ki,
adını anmasam da geceler tanır onu,
suskunluğumdan bilir,
kalbimin hangi saatlerde kanadığını.
Ne özlemekten yoruldum,
Sen hiç aşık olmadın ki
Aşkı nerden bileceksin
Hiç kimseyi sevmedin ki
Sen aşk nedir bilemezsin
Gönül hicran görmeyince
Bilemezsin Sen
Ömründe bir kez olsun sevmediysen
Aşk acısı nedir bilemezsin sen
O yâr için candan geçmediysen sen
Yâr acı ne demek bilemezsin sen




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!