Her ailenin...
içine söylemeden gömdüğü bir hikâyesi vardır
bir susuş, bir kırık cümle
bir göz kaçırma anı sofralarda
Ve çoğu zaman
Kör olsaydım keşke,
kalbimin böyle yanacağını bilseydim
ışığa değil, karanlığa yürürdüm.
Görmek bazen bir lütuf değildir;
insanı en çok gördükleri yaralar
göremediklerinden değil.
Poyraz koymuştum adını biliyorsun bitanem
Her özledim seni dediğinde aşığım sana dediğinde
Bir cevap vermemi bekliyordun sıkılmaksızın
Ben de sana asi rüzgarım diyordum usanmadan
Şiddetli olduğun kadar sakindin de bitanem
Serinlettiğin kadar yakıyordun da sevdiğim
O sen mıydın,
gecenin en sessiz yerinde
adımı usulca çağıran rüzgâr?
O sen mıydın.Leyla
Bir anlığına gökyüzü çöktü içime,
ay eğildi omzuma,
Cancağzım…
Benim dünyam sensin,
Haritalar çizmedim başka yerlere
Yol sormadım umutlara
Çünkü sen vardın
Bir adım ötemde değil
Leyla'yla aramıza gurbet girdi,
Ben sılada kaldım, o gurbet ellerde…
Günler, aylar sel olup aktı gitti,
Ardından geçti bir ömür — otuz beş yıl.
Yüzünde nur akar mübarek insan
Ne güzel adamdır Orhan karaman
Sevgi dolu kalbi bu yüce insan
Ne güzel insandır Orhan karaman
Hor görmez kimseyi eğilmez başı
kapına geldim sevgilim dilenci gibi
Bir yudum sevgi için aşkı diledim
Senden başkasını sevsem kör olsun gözüm
Nedir bu inadın senin örnektepe'lim
Binlerce güzel içinde gülden güzelsin
Gözlerin aşk ile dolup taşarsa
Yüreğim sevdayla tutuşup yanar
Kalbimde özlemin kor gibi parlar
Sen ağlarsan ben ölürüm sevdiğim
Sevda bir denizdır içimde yüzer
Gece hançer gibi saplar bağrıma,
Senin bu yaptığın gider ağrıma
Hasret kor düşürdü gönül çağıma,
Ölüyorum ulan görmüyor musun.
Turnalarda konmaz gayrı dalıma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!