Siyah örtü düşmüş gül cemaline
Soğuk rüzgâr eser nazlı haline
O son sözlerin dokundu kalbime
Kader seni aldı elimden Büşra’m
Soldu bahçelerde açan çiçeğim
Yar seni rüyamda gördüm dün gece,
Nasıl da sevindim çocuklar gibi.
O nurlu cemalin yüzün görünce,
Sevinçten ağladım çocuklar gibi.
Hasretin bağrımı yaktı kül etti,
Yar bakma ne olur
Boynu bükük zavallı duruşuma
Böyle çocuksu hallerime
Bilirim elbet yar bilirim
Sana karşı bu çocuksu hallerimi
Çok dost gördüm…
Bir masanın etrafında dizilmiş,
gözlerinde samimiyet maskesi,
ellerinde hesap makineleriyle.
Bir gülüşlerine kandım,
bir omuzlarına yaslandım,
Dert ile yoğruldum her dem sinemde
Bunca dert çile yâr reva mı bana
Verem oldum dostlar bu aşk yüzünde
Bir yudum sevgi yâr çok gördü bana
Gönlümü yâr bildim vurdum dağlara
Bir çok hayalim vardı,
Gökyüzüne asılı bir kuş gibi özgür,
Ama hiçbiri olmadı,
Hepsi elimden kayıp gitti,
Birer birer düşlerim kırıldı,
Ve ben, ellerimde boşlukla kaldım.
Ne istedim ki senden ben
Çok yordun sen beni dünya
Can koymadın içimde sen
Çok yordun sen beni dünya
Ne çilem bitti ne derdim
Gittin gideli dert yağar üstüme
Hasretin kor gibi düştü içime
Her gece adını andım sessizce
Dön gel sevdiğim, dön gel yanıma
Yağmurlar dinmedi sensiz bu yerde
Bir selâm verdik de gönül aldık mı
Bir yudum muhabbet baldan kattık mı
Ne verdikse candan helâl attik mı
İade etmeden zevkin tatsaydın
Yüreği kırmadan çöpe atsaydın
Bir ışık doğdu karanlığın en derin yerinden,
Bir ses yankılandı: “Kalkın ey yurdun evlatları!”
Toprak titredi, umut kabardı,
Bir ulus giyindi yeniden sabahın rengine.
Cumhuriyet…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!