Karşındakini değiştirmeye çalışmak yerine,
aç penceresini bak içeride neler var göreceksin.
Seni düşünüp bir şeyler yazmak bulutların üzerine çıkmak gibi.
Birde çarpışmalar olmasa ve şimşek çakmasa ve yağmasak yeryüzüne...
Senin yaşamış oldukların,
Benim unutmuş olduklarım bile etmez.
Kendin ol dedi
Aklım sendeyken
Kendim nasıl olabilirdim
Bunu hiç söylemedi
Ben kaçmaya çabaladıkça sen tuttun ellerimden… Kaçamadım senden ve seni yazmaktan…
Mühürlü bir kapıydın önümde ve anahtar filmlerde olduğu gibi paspas altında hiç değildi…
Yazdım ve yazdıkça sen çoğaldın, ben küçüldüm sevgili…
Artık bir sabahın ayazıydı düşlerim… Sensizdi ve sensizlik boşluktu. Düştüm…
Öyle hırçın, öyle asil…
Yıldız uçurduğum gözlerinden ayrı kaldım. Sönük bir volkan küslüğü şiirlerim…
Tüm yüzlere seni asmışlar sevgili… Ben bocaladıkça, set örücüler karşıma dikeliyor.
Nefesim ol! Duy bu sesimi… Kesik bir dil ve kendi içinde birçok söylence…
Kederli bir akşamın son demlerinde yuvarlıyorum seni satır aralarına… Orada kal!
Öyle gizli, öyle sevecen…
Seni kimsesiz gecelere uğurladım…
Bir damla gözyaşına tahammülü kalmayan şiirler ağladı…
Ağladık satır aralarında sevgili…
Öldü dedim. Öldü… Duyuramadım sesimi kâğıda kaleme…
Yazdıkça yazdı seni olmazlarında…
Ne zaman aklıma düşsen, yeni bir sayfa açıyorum. Belki diyorum sana dair yazdıklarımı okursun diyerekten... Seni yazıyorum hiç usanmadan ve en çokta F5 tuşunu seviyorum. Her sayfa yenilemesine senin gelebilme ihtimalini ekliyorum. Şiir bitiyor ve yoksun. Yeni bir sayfada buluşuruz ümidiyle, çarpıya basıyorum.
Öyle kızgın, öyle durgun...
Severken seni...
Bırak aşk serüvenini şiirlere
Yazılmışlığıyla kalsın
Sen kendinle kal
Şiirler kâğıtlara dökülsün
Geceler türküsünü söylerken
Biz olan ne varsa içinde
1-
Bugün öldüm bir şiirin içinde
Ne varsa bugünün içine gömülü
Yarına gözlerinle dirileceğim
Dünü hiç hatırlamadan koşacağım
Belki bir nehir kenarında oturup


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!