Yaramısın sen şimdi,
gece durup dururken sızlayan,
hiç dokunulmasa bile varlığını hatırlatan o ince acı mısın,
yoksa kabuk bağlamış
hatırada yeniden kanayan,
Onca zamandan sonra
rüyamda gördüm seni.
Öyle ansızın geldin ki,
yıllardır kapısını kapattığım
bir odanın ışığı yandı sanki içimde.
Adını unutmuş gibi yapmıştım,
Bazı insanlar vardır…
Hayata geç kalmış bir umut gibi girer ömrüne.
Tam herkesin içini kararttığı yerde
bir cümlesiyle ışık olur sana.
Ne yaralarını sorar uzun uzun,
ne de neden sustuğunu…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!