yağmurun nemiyle gürbüzleşen tohum
rüzgârların fısıltısıyla çılgın çılgın raks eyleyen çoban püskülü
nazlı nazlı bahara yürüyen tozlu patikalar
göğsünüzde sığınacak
bir yer var mı
kellesi kopmuş fırtınaların
dip eşiğinin yangınında çılgın magmalarla
gözleri içine düşmüş yıldızların kör sanrılı
dudaklarının ucundan dökülen
görklü panterlerin
kızıl nefesiyim
pembe sakallı bir kuşun hayali
bulutların altını çizmiş yükselen dağlar
kırmızı çatılı bir evin rüyası
isli bacasında otlu bir saray sarayın sultanı
uzun bacaklı leylek
çığırtkan rüzgârların uğultusu kapıda
güz gelmiş balkona tılsım yağmurları serpiyor cama
durgun nehirler akıyor yüzümün ince yollarından
önümde duruyor karanlığın somurduğu ışık
ah! düşünmeden susacağım
önümdeki kağıda
güneşin gözleri uzanırdı
cennetten bir ırmak gibi yemyeşil vadilere
çiçekten bir masalı andırırdı ülkem
sabahı muştulardı bolca aydınlık
alın terinde emeğin taze meyvesi
kulakları çınlatırdı umut türküleri
tanrım
göçme zamanı gelmedi mi
bu uygunsuz mevsimlerden
sabun köpüğü gibi kısa ömrün
eteğinde bol bol hüsran
zor günlerin getirisinden
ait değilim buraya
evet değilim kalbim göğün tavanına dönük
bir kayanın üstünde okunmuş ama unutulmuş bir duayım
evrenin iğneli sarmal kolları beni sarıp sarmaladı
fakat dilimin hiçbir ağrısına hiçbir kederine
çözüm olmadı
çiçeğin kurudu öldü dediler
çiçeği neyleyim derdim baştan aşkındır
yaralı bir kuş kondu pencereden içeri
anlattı derdi varmış
benden ileri
hüzünler kendini çoğaltıyor güz koynunda
yapraklarını döküyor asırlık cevizler toprağın özüne
zamanı eğip büken günleri saatlerden
ayıklayıp yaşamayı değil
ölümü öğretiyoruz
bilinmezliğin içinden geçen
hüzünler kendini çoğaltıyor güz koynunda
yapraklarını döküyor asırlık cevizler toprağın özüne
zamanı eğip büken günleri saatlerden
ayıklayıp yaşamayı değil
ölümü öğretiyoruz
bilinmezliğin içinden geçen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!