Ayrılık Yangını Şiiri - Ömer Tural

AYRILIK YANGINI

​Bir sevdaya düştüm, alevsiz yanar,
Dumanı tütmeyen közüm var benim.
Çaresiz bu gönül adını anar,
Ağlayan gecede izim var benim.

​Umut dallarıma kar yağdı gitti,
Bülbülün feryadı bağımda bitti,
Gönlümün gülleri kurudu, yitti,
Sözün bittiği yer; sızım var benim.

​Tutunacak dal yok aşkın çölünde,
Boğulur hayalin hicran gölünde,
Gözlerimin yaşı garip dilinde,
Sana anlatacak sözüm var benim.

​Sordun mu halimi çekip giderken?
Gönlüme ateşi döküp giderken,
Ömrümün bağını söküp giderken,
Tural’ım, söylenmez gizim var benim.
Ömer TURAL
(Duyguların Şairi)