Ayrılık, ölümden daha zor bana,
Herkesin dağılıp da;
Benim, tek başıma kaldığım zamanda.
Ayrılık, köyümü unutturdu, kentimi de,
Ya o bağrı yanık insanlardan ayrı kalışım,
Beni, çölde serap avına saldı…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beni, çölde serap avına saldı… Çölde serap avı helak edici olsa gerek...
Güzel bir şiir okudum...
Yüreğinize ve kaleminize sağlık. saygılar+10
temiz dugularla yazılmış paylaşımınızı gönülden kutlarım okuması hoştu
tebrikler değerli şairim, güzel eseriniz için kutluyorum, saygılar!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta