AYRILIK
Sılamdan ayrıldım bağrım yaralı
Sivasa vardım gönlüm çileli
Oturup ağladım gözlerim nemli
Biter’mi bilmem bu koca ayrılık
Sivasın yolları taş ile dolu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
türkü tatında harika bir anlatım tşk ediyorum zevkle okudum şiirinizi kaleminiz daim ilhamınız bol olsun saygılar
nedim abi okudum...bir şey demeden okudum bir şiiri....çıktım gittim sonra nereye bilmem...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta