Ayrılık Şiiri - İrfan Yılmaz

İrfan Yılmaz
85

ŞİİR


211

TAKİPÇİ

Ayrılık

Can evime akıtıp, aşk denilen kezzabı
Böyle sırtını dönüp nereye gidiyorsun
Göz yaşım dere olsa söndürmez bu gazabı
Rüya değil ki bunu kâhinler hayra yorsun
Böyle sırtını dönüp nereye gidiyorsun
Ararsan, alevlerin dillerinde ben varım
Sanma ki bu sevdayı yaşanmamış sayarım

Yazı yılgın, söz bitkin; aşk adını andıkça
Elde kalem titriyor, dilde kelam üşüyor
Kırk bir suyla yıkanan ateş hâlâ yandıkça
Gözden kayan yıldızlar ellerime düşüyor
Elde kalem titriyor, dilde kelam üşüyor
Gözyaşıysa mürekkep, göllerinde ben varım
Sayfalara sığar mı dildeki ahuzarım

Elif boylu güllerim nun misali büküldü
Gidişinle başlarken nihayetsiz eziyet
Cümle umut köküne kibrit suyu döküldü
Sevip sonra terketmek var mı böyle meziyet
Gidişinle başlarken nihayetsiz eziyet
Gülistanın kanayan güllerinde ben varım
Goncasından vazgeçtim dikenini ararım

Geceme nur dilesem, imkânsız mı sevgili
Güneşinden bir demet mızrağı salıvermen
Vuslatına kalemli, hicranına silgili
Açık gönül kapımdan ışıkla dalıvermen
Güneşinden bir demet mızrağı salıvermen
Sökmeyen şafakların tüllerinde ben varım
Bahtımın öksüz yıldız çöllerine kayarım

Acı bir tebessümün perdelenir ufkuma
Aldatıcı seraplar peşlerinden sürükler
Çölde açan zambaklar boyun büktükçe kuma
Gönlümdeki hicranın yangınını körükler
Aldatıcı seraplar peşlerinden sürükler
Leyla ile Mecnun’un çöllerinde ben varım
Ne sensiz rüya görür ne de hayal kurarım

Burçları mesken tuttun, yeryüzüne insene
Gökkuşağı, fallarda yağmursuz da açarmış
Ruhumdaki karanlık silinmez sittinsene
Ancak vuslat kandili tutuşunca naçarmış
Gökkuşağı fallarda yağmursuz da açarmış
Sam yeli süpürmeden yetişirsin umarım
Umudu kuma serptim remile isyankârım

Mümkün müdür sevgili; zaman tersine aksın
Gönlüme düşen ateş kül etmeden bıraksın
Bulut rüzgârsız uçsun, şimşek bulutsuz çaksın
Mümkün mü, düşmediği bir yeri ateş yaksın
Gönlüme düşen ateş kül etmeden bıraksın
Bir yangın gelip geçti küllerinde ben varım
Sönmeyen son kıvılcım olsun sana işmarım
........
Ararsan, alevlerin dillerinde ben varım
Gözyaşıysa mürekkep, göllerinde ben varım
Gülistanın kanayan güllerinde ben varım
Sökmeyen şafakların tüllerinde ben varım
Leyla ile Mecnun’un çöllerinde ben varım
Sam yeli süpürmeden yetişirsin umarım
Bir yangın gelip geçti, küllerinde ben varım
*****
19 Aralık 2017. Bodrum. Videolu şiir.

İrfan Yılmaz
Kayıt Tarihi : 23.12.2017 12:33:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


https://www.youtube.com/watch?v=4dHeUTOdTAE

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Nizam Kara
    Nizam Kara

    ŞİİRLERİNİZE BAYILIYORUM
    BAYILMAK TEK KELİME

    Cevap Yaz
  • Muhammet Çal
    Muhammet Çal

    Akıcı ve bir o kadar da güzel, hasret özlem ve sevgiyle bezenmiş olan bu güzel eseri yazan usta kaleminizi kutlarım. Buram buram aşk kokan bu güzel eseri inci gibi satırlara dizen kaleminiz daim olsun Saygılar.

    Cevap Yaz
  • İrfan Yılmaz
    İrfan Yılmaz

    Şiirin videosu:

    />
    Sevgi ve saygılarımla.

    Cevap Yaz
  • Yusuf Tuna
    Yusuf Tuna

    Çok güzel bir şiir olmuş, bu güzel şiiri yazan şahsınızı can-ı gönülden kutluyorum,sağ olun var olun..

    Cevap Yaz
  • Muharrem Söyek
    Muharrem Söyek

    Tebrikler! Sanatınıza sağlık. Sanatın gücü olmasa böyle uzun şiirler şimdinin hızlı yaşamında rağbet görmezdi.
    Hani bir de derler ya ayrılırken "Beni unut!"
    Sanki insan kendini unutabilirmiş gibi...

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (73)

İrfan Yılmaz