Aynı Çizgide Şiiri - Seyrani Göl

Gece, yüzünü bir suya bıraktı;
ay, kimin hatırasıydı, bilemedim.
Bir kapı aralandı içimde,
ardında hangi ömrüm vardı, göremedim.

Sen bir şey anlatıyordun uzaktan,
sesin eski bir evin duvarlarında hapsolmuştu.
Ben çocukluğumdan kalma bir düşte,
çıplak ayaklarla yürüyordum zamana.

Sonra yüzün değişti ışıkta,
tanıdım seni, kendimi çıkaramadım.
İnsan kaç kere yaşar bir hayatı,
kaçında gerçekten uyanır,
o gece bunu sana soracaktım.

Dudaklarımda yarım bir cümle,
avuçlarımda nereden geldiği bilinmeyen bir koku.
Sabah oldu; dünya yerli yerindeydi,
bir tek içimdeki kapı
açıldığı yere kapanmadı.

Sen gittin mi, hiç gelmedin mi,
bunu hâlâ ayıramıyorum.
Bazı geceler insan birini kaybetmez;
onunla yaşadığı hâlini
bir daha bulamaz.
S.GÖL