Kimbilir belki de ahımdı dünyaya sığmayan,
Belki de küçük bedenime giydirdiğiniz zamansız ölümdü size dokunan...
Oysa ölüm yerine bahar kokardı minik ellerim,
Gözlerim umudun renginde,
Dilim coşkulu bir marşın ilk kıtasındaydı.
Cebimde sevinçler taşır,
Yalın ayaklarımla yıldızlara basar,iz bırakırdım geceye.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çok teşekkür ederim değerli yorumunuz için. Şiirlerinizi de okudum. Kaleminize,yüreğinize sağlık değerli hocam.
Şiiriniz çok etkileyici.
Şiirin sonunda 'Peki! sizi, bu uçsuz bucaksız denizler yıkayabilecek mi? diye sorulan çok haklı bir soru var.
Aylan Bebek ve Korona.
Şairin tabiri ile Aylan ve 'çocuklara zarar vermeyen bir virüs'
Bir muhasebe yapmaya herkesin ihtiyacı var.
Çok teşekkür ederim değerli yorumunuz için. Şiirlerinizi de okudum. Kaleminize,yüreğinize sağlık değerli hocam.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta