Aygül Zade Şiirleri - Şair Aygül Zade

Biz severek ayrıldık, öyle sustuk, öyle kaldık
Ne ihanet vardı ne de yalan,
Sadece zaman, sadece hayat
Bizi farklı yollarla sınadı…

Bakışlarımızda hâlâ sevda

Sevgili annem,
Bu mektubu sana yazıyorum…
Elimde bir kalem, yüreğimde bin sızı,
Sensiz geçen her gün, bir ömür kadar uzun.

Biliyor musun anne, ben hâlâ seni arıyorum,

Sevgili hayat,
Sana yine yazıyorum bu gece,
Bir sessizliğin içinde yankılanan iç sesimle…
Kalemim elimde, yüreğim paramparça,
Ve satırlarım — birer sığınak gibi bana.

[Kadın]
Yeni bir sayfa açtım, seninle,
Kalbimde ilk kez böyle bir heyecan.
Gözlerimde bir ışık,
Dudaklarımda bir tebessüm.
Sen yanımdayken dünya hafif,

Sevgilim,

Bu satırları sana yazarken, yanımdaki makinenin sesi, odamın duvarlarına çarpan sessizlik kadar ağır geliyor bana. Belki bu satırlar sana ulaşacak, belki de ulaşmadan kalbimin son atışıyla birlikte bu kâğıtta mühürlenecek. Ama bil ki, her kelimesi, her cümlesi seni ne kadar çok sevdiğimin itirafıdır.

Penceremden gökyüzüne bakıyorum. Bugün bulutlar biraz daha yakın, biraz daha hüzünlü. Sanki benim için değil de, bizim için ağlıyorlar. Bedenim yorgun, nefesim kısık, ama sana olan sevgim hâlâ ilk günkü gibi canlı. Ne zamandır içimde sakladığım, söyleyemediğim tüm duygularımı şimdi son kez, hiç eksiltmeden sana bırakmak istiyorum.

Sevgime ihanet ettin, yandı içim sancıyla,
Gözlerimde biriken her damla, yalanın anısıyla.
Kalbim kırık, umutlarım paramparça şimdi,
Sen gittin, ben kaldım, yalnızlıkla, sessizlikle.

Sevgi dedik, inandık, sen yıktın o bağı,

Benim duygularımla oynadın be adam...
Söylediğin her söz, bir yalandı aslında.
Bu muydu sevgi?
Söyle, ben sana ne yaptım ki?

Bir umut verdin, sonra sildin gidişinle.

Kadın:
Seviyorum seni, farkında mısın adam?
Sessizce süzülen bakışlarından
Geceye bıraktığın yalnızlıkla
Sarhoş oluyorum bazen, habersizce.

Seviyorum ulan seni!
Ne gizleyerek, ne saklayarak…
Dünyaya haykırasım var,
Adını yıldızlara kazıyasım var.

Seviyorum, evet!

Sevmek nedir, bilir misin sen?
Bir yürek atar uzaktan sessizce,
Bir gülüş yeter bazen,
Tüm acılara göğüs germeye…

Sevmek; beklentisiz bir var oluş,