Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
O gece karanlığı!
Dünyayı aydınlattığını sanan yıldız kümelerinin,
Hüküm sürmelerine zemin hazırlıyor….
Bazen aydınlık karanlıkta bırakır bir çok şeyi.. Örneğin; hiç gündüz uçan yarasa gördünmü sen?..
Bazen zifir karanlıklar aydınlatır gündüzlerin göstermeye güç yetiremediklerini.. Yoksa yıldızları ve kainatın azametini nasıl görürdü insan?..
yüreğinize sağlık..
dilerim aydinlarimiz aydinliklar sacar!....
şiir, biraz da kulağa hitab etmeli...
daha müziksel olabilirdi...
mahmut gider diyarbakır
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta