Saat 10'a 5 geçiyordu.
O koordineli insanı uyuşturan sesi,
Elimde hali hazırda ustanın kitabı,
Sayfalarını çevire dururken uzaklara giden gözlerim,
Yanımda huzur çayım ve onun resmi,
Bir yanımda darmadağın olmuş giysilerim,
Her şey yerli yerinde sevgilim,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta