Arş Şiiri - Can Manifesto

Arşın üstündesin sanki,
Uzandım ama tutunamadım;
Bir adım dahi yaklaşamadım.

Adın düştüğünde zihnime,
Seversin diye yakamoz avuçladım.
Suymuş meğer, tutamadım.

Ah bir nefretin vardı ya,
Geçmişteki sevgiline
Onu bile unutamadım

Ama benden nefret bile etme
Nefretine bile muhtâcım

Belki buna layığım
Kendimden kayıbım
Derdinden muallakım
Özlemek ne kelime
Pişmanım, perişanım