Ardımdan Kalan Şiiri - Dr Yusuf Polat

Her sözün ardında bir yalan gördüm,
Her yürekte eksik bir vefa
Can dedim, canımdan öteye bildim;
Canımdan geriye sessiz bir “ah” kaldı.

Gönlüm yorgundu; fakat dünya,
Yorgunlara merhamet etmiyordu.
Ben sustukça zaman konuştu,
Ben ağladıkça taşlar büyüdü içimde.

Ben bu dünyada dostun gülünü de
Düşmanın taşını da gördüm.
Bir el uzandı sandım, meğer gölgeymiş.
Bir yürek buldum sandım,
Meğer kendi yalnızlığımın yankısıymış.

Şimdi gidiyorum elimde bir avuç sabır,
Dilimin ucunda yarım bir dua…
Ne dosta kırgınım artık ne düşmana.
Ben bu dünyadan alacağımı aldım;
Biraz hüzün,
Biraz vefa,
Biraz da insanın kendine geç kalmışlığını…