Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Şimdi, sevinçlerimizin kapısı Meriç Sokağı’nda
evimizin avlusu ıssız… Kimsesiz… Annesiz…
Tire’de, defnelerin, yeşilin ve kokunun içinde
yatıyor Yunus Emre gülü,
acıların sevinçleri yenemediği…
Aklımda annemin defne kokan gözleri…
tebrikler.
yüreğinize sağlık...
Şimdi öğrendim. Demek Hıdırellez sabahları yastığına fesleğenler,çiçekler koyan, Yunus ilahileri söyleyen o teyzeyi kaybettik...Huzur içinde uyusun ...Ne mutlu ona, ardından böyle güzel bir şiirle uğurlanan kaç anne vardır şu yeryüzünde?
Hoşçakal çiğ damlası...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta