Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.
Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim
Kayıt Tarihi : 19.8.2000 16:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
kirada oturduğu halde , depremde Kimsesiz kalmış çocuklar için evlat edinmek ile ilgili şartları öğrenmek için yolda markete çevirip soru soran anneler sizinle aynı duygulara sahibim.
Sokakta gördüğüm her çocuğa anne şefkatiyle bakıyorum .
Acaba bu yetim mi iyi bakılıyor mudur diye....
Allah merhametli annelerin sayısını arttırsın.
olur mu yav
tüm ülke yeni yılın bu ilk gününde senin bu şiirle ilgili düşüncelerini bekliyor. :))))
Şiiri okuyunca bende oluşan tema dünyaya sarıl deseler gider anneme sarılırım duygusu oldu.
Şaire Allah'tan rahmet diliyorum.
2025 yılında her şey tüm dostların gönlünce olsun.
TÜM YORUMLAR (16)