Hani o çığlıklar,
Utangaç görünen farkın nerede?
Çürük bir meyve gibi yere düşen utansın!
İlk günü getiren ayaklar
Son günü götüren, kader utansın.
Ne var ki usanmıyor günler yakamda
Bir bulut gibi yüksekten seyrine bakılır, teselli bilmeyen gözlerle.
Töresiz, benliği küf tutmuş yerime konuşan dil kimin, söz kimin?
Sükût ettiğimiz gibi yüz yıldır, üstümde gezen bu uğursuzluğuyla
Yüreğime izinsiz girişe geçit açan, bende sizdenim diyen kalleş kim?
Bu kadar zaafı tutmak, zamk gibi içime her çelişkiden
Esareti, cennete misal edip, özgürlüğüme dayatmak kimin haddine!
Sen gönül kilidinin deliğini gösteren
dil anahtar olunca ne diye kızarsın!
Sen ruhunun sınırlarında umuma hayret
etme hiç! Her erkek cümle sarkacak!
Zihninde ki fahişeye köşe bucak ararsın.
Ne yanım doğru istikametlere bakar.
Ey, onuru yüksek yüce mertebe!
Gözlerim kısık, gözlerim bilmez...
Yüreğim derin acıların husulün de
yok bilmez bir zindan mıdır bu?
Bırak! Sessizliğin sürüp gitmesini,
sana baksam bir fısıltı kadar narin,
eşi olmayan halini ser gözlerime
önüme çık, çık ki boşa gitmesin.
Hislice daldığım yerden gel biraz
cesaret, hadi sokul, atıl üstüme!
Geliyor işte şahım, sonsuzluğunu aratmayan
Mahiyeti şuurun, her yanda cemali sözüne yemin ola.
Fırsat varsa dilimde tekbiri ilahi verdiğin bu cana;
Pıhtısından kanın, tozundan kemiğin ve varlığından
Aman etmeyen çekilsin! Izdırabına hazır cümlesi âlemin
Dönmek için yanıyor, boşluğa saçılmış iki zıt atoma.
Sarılır yosunun taşa zahmeti gibi
Tırnakları tenime saplı yârimin
Değmesin gün ışığı yakar tenini
Ruhumdur örtecek mantosu kalbinin.
Papatya gibi bahardır, o gözlerine
Bu, vefada kırklamış kimdir!
solan bakışlarıma oturan sade.
Ey yüzüm, gözüm, sözüm! ..
düştük mü biz uzaklara?
Camlarda kırılmış gözüm;
yandık mı biz, ne zamandır?
Hayat öyle riyakâr ki
sen ağlamışsın gülmüşsün
onun umurunda değil!
Ne yaşarsan yaşa
kahrın çilen olmuş, çok gülmüşsün
yüzmüşsün riya ırmaklarında
Soramıyorum içime seni, taşır mı bu sevdayı?
Aramıyorum kendimi, kayboldum gözlerinde
beni toplayacak sevgiye muhtaç bir haldeyim.
Korkuyorum!
Hayat beni dağıtacak, alacak ellerinden
bir ara sokul, usulca yakın gel yüreğime!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!