Koyakta nüve,
Tınlı toprağa düşer ya;
Bessâm eder boy verir,
Kumlu bağda sürer ya...
Rengi "al"dır, adı "alma",
Seherin seyrinde;
Tohum gehvare erince
Filiz oynar turab ile
Kök uzanır tine,
Ağaç meyveye durur.
Al "elma"ya döner iken
Kendi kendini bulur.
Sibel Orhan
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 07:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
ALMA
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!