AL YAZMALIM Al yazmalım… Sen hangi baharın yarım kalmış duasısın, Hangi gurbetin dönüşü olmayan yolu? Ben seni bir ömür sevmeye niyet ettim, Kader, daha ilk satırda kırdı kalemimi. Meğer bazı sevdalar yaşanmak için değil, İnsanın içinde ömür boyu kanamak içinmiş. Sen saçlarına akşamı bağlayan kadın, Ben gözlerinde sabahı bekleyen adam. Bir mendilin ucuna sığdırdım hasretimi, Bir ömrü, gelmeyeceğin yollara adadım. Sen bilmezsin al yazmalım, Ben her giden trende biraz daha kaldım. Bir vakit ellerin değmişti ellerime, Dünya o gün kendi dönüşünü unutmuştu. Ne gökyüzü bu kadar yakındı toprağa, Ne de bir kalp böylesine yurdundan olmuştu. Sen gittin… Ben o günden beri Kendi göğsünde sürgün yaşayan bir adamım. Al yazmalım… Bir sevdanın da yetim kaldığı olurmuş, Ne mezarı belli olur ne de öldüğü zaman. İnsan bazen birini kaybetmezmiş aslında, Onunla yaşayacağı bütün yarınları kaybedermiş. Ve en ağır matem, Ölmemiş birinin ardından Ömür boyu yas tutmakmış. Şimdi hangi türküye dokunsam sen ağlarsın, Hangi rüzgâr esse saçların gelir aklıma. Bir eski fotoğrafın sararmış kenarında Hâlâ gençliğimle beklerim seni. Zaman herkesi yaşlandırdı al yazmalım, Bir tek sana kavuşamadığım yaşımda kaldım. Bilirim, her sevda kavuşmakla tamamlanmaz, Bazı aşklar ayrılığın alnına yazılır. Bir kadın gider, ardında bir adam kalır; Kadın başka bir hayata karışır, Adam kendi hayatından çıkarılır. Ve bir gün sorarlarsa sana, "O adam seni ne kadar sevmişti?" diye, Sakın ömrünü anlatarak cevap verme. De ki: "Ben onun hayatından gittim, O benim yokluğumdan hiç dönemedi." EkOL
Ekrem OlgunKayıt Tarihi : 20.11.2026 01:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!