Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Bir ses, bir tatlı hüzün;
Geçirgenliğe verilen bir tayf,
Eğrilerinde düzün …
Dolaşmak.
…

baca süpürgesi
o çubuklardan elinde var mı?


üst geçitlerin isolmuş Trakyalı kızı,
boyanan saça benzemez o;

İyi de çıkar, kötü de;
Kutsal bilgi'den -
Sevisinden kutsal'ın,
Yaratıcılığın aşkından
Ve sıradanın sevgisinden!
Sen, etkilediğinde...

Ne kadar Excalibur’u tutsak da?
.. Bu kaya, o var ya!
Excalibur, onu n'apalım,n'apalım?
Uzanan’ın uçurum mesafesinde azalma mı var?
Hem kendini arttıran,
özüt-arıtkan-okyanus’a?

Yerin dibinden verilen körüklü yaşam,
Karanlıklardan, ışık ürettiğin madenden.
Bilmez çok kimse neler çektin sen.
Ama bilir kaleminin şairin önsezisi …
Yazarın cümleleri fark eder ve dillendirir …
Spatulasınca oynak fırça darbeleri

Hindiler ve tavuklar,
Ü ürü ü horozlar;
Ne masum bakıyorlar.
Manyas’ta öldürülecekler.
Oldukça anlamsız yere
Çıkartılan tüm savaşlara

Çamur yağıyor bu gece Ankara'da.
Açıldı bir tünel baş yolun sonunda.
görmedim, yaşadım ama.

Sohbet etmek onunla
ve sessiz dinleyişini

Ağaç kesen birini yakalamıştı korucu.
Onun boynundan kesti kellesini ama kaynatmadı.
Toprağa gömdü gübre olsun diye.
Bu kadar da samimiydi.
Fakat daha sonra bir fırtına koptu,
Göz gözü görmüyordu,

Keçiboynuzu ya da akrep yok,
Sırat var ama o da sadece Sırat'da,
akrebin kuyruğu var kendi olmayan kendisi yok.

Demirleri diziyordu Demirdizen.
Demirleri diziyordu;

Mermi gibi sunucu
Napalm Körfezi mevki,
Ete girerken açılır
Başa geçirilen taç gibi
Onun
yıldızsı baş-beşgeni