Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

The man who ate his sunset meal
went out to see the last teardrops of The Sun.
This extravaganza is something
like mass gravity and pressure of energy;
they had made an agreement
like the sundial daydream deal of the fate dealers:

Doğanın şeytani yanı suçlayamaz mı insanı
Ya da cezalandıramaz mı, görüyoruz bunu.
Dünya’ya ya da yarın Güneş’e ne olur bilinmez
Ama kutsal şey değil böyle suçluluk duygusu
Kendimiz için ektiklerimiz ve alıkoyan biz
Kendinden tabiatı ve onun kendisini de bizden.

Sevmek güzel bir şey olsa
özgün olabilirdi kararlılık.
Ama çok, çok daha muhteşemdir
yüreğin atarken sevgi
ki 'bedel' denen anlatır neyi?

Yüksek sesle söyleyince,
yüksek çıkmayınca her zaman;
bedenine yorabiliyorsun
sebepleri, suç attığını
başkası varederken, ötede.
*

Elleri terli bu yavru kuşun,
sinirden-yekpare;
sinirlendiğinde ali top atar pare pare.
Heyecan içinde koşuşturan, yare ne der ileride,
'Günümü gün ettim.' mi der -
biyolojik kitaptaki o durmakta olan böceğin bacağını atışı gibi.

Nasılsa o gün tüm simitleri satan Ahmet,
Huzurlu ama gene buruk, evine döndü.
Dönerken bakkal Mehmet’e uğradı,
Yukarıya bir yerlere astığı televizyonda Ehraim Gatlıses vardı:
“Haberlere de girdi en sonunda bu adam” dedi:
Ojar Ehram, meclisteydi, yeminde değil ama.

Cennet ol'uyor şen sabahların yükseldiği bahçelerde Orman tomruğunun; --1
gene de bak sevgilim, geçiştiriyoruz, varetmek için cenneti ormana.
Öyle güzelsin ki, Ustinov'un eşiğinde olduğu o Cennet Geçidi'sin, donun;
buz geçecek, kar gelecek, hava hafifleyince biz gideceğiz adamıza.
Bir sıkımlık gibi altetmek soğuğu, bu sefer hiç geçiştirmeyeceğiz;
temelli bir insaf kan gelir, kumru mırıltıların koynu -başlanır, bir sefer

Mırıl mırıl fısıldayışlarıdır hassas ten, zamandan ulaşan yazıtın metruk kinayesine.
derinen tizlik-meltemler halinde püfrülen gül tarlası nidaları, bir olup, fısır fısır, martı martı
ve alır önüne sunulan cici balıkları menhir-ceylan, doğa güzeldir, akkuzu meler de,
fırsat verildiğinde hiç kekeme değildir -fecre açılmış gözleriyle puhu, kargı. (1)
Fısıltı gazeteleri dolaşmaktadır çiçek dillerinde tarlanın, cevabendir kah sevdicekte kah burada,
gri bulutlardan daha sade gök pamuklarına ki tüm farkettikleri-sustukları'ndan gri'nin üsttedir yergi;

Nefes borusundan bronşlara
Ve akciğerlerden, değin ta bekleyişlerin
Kara anakarası,Karaciğerine.
En gereksiz, broşlar, kolyeler vesaire...
Belki, sadece, bir bilim konferansında,
Büyükbaş insancılların..

Umut dediğin ‘belirsiz göze’ ikilik, çevre alana senin kendini ışıtmandır
Umudetmek anlamlı olmayacaktır yoksa, sen asla ilerlemekten vazgeçme.
Yaprakdökmeyen ormanlarda bulunur, umut irmik helvası sarı yapraklar
Esas olarak, nedense bazen insan kedere kapılabilir ancak hep bilmelidir:
Herdemyeşil olarak da tanınarak sınanan bu orman, tümünü yapraklarının
Aynı anda dökmeyen, ah elektronlar, konum saptadığında hız ölçemezsin,