Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Quite sincere, paranoid Gelibolu …

Tek bir tanrının yarattığı bir evreni bükmek
İstiyorum desem esas yalan olur bu dalga
Parçacık ikiliğine, ne var ki ben yalancısıyım
Onun yine de ve diyeceğim ki bu yüzden:

Duygularımızı bilincimizde yoğurmalı.
Çıkanı ortaya vermeli ince zihne.
Burdan geçen akıl süzgecinden geçsin
-sağduyu ve yönlendirme,
Yumuşak muhakeme merkezinden.
Böylece, koruyunca artık eldekileri;

Köpekleme yüzen albatros, kanatlarında
.. beş kere daha muktedir;
gök kürenin,
yosun tutan ama tuttuğuna kalkan şaşı, okyanuslarında -
ışıldayan yıldız kollarında,
şekli beş toz sancak uç fırıldaklarından …

Hala umudum var diye dövünene
umut yok değildir ama küser,
demiyerek yadedene vardır.
En geçerli var olan,
demeyerek yadetmemek, geçerlisinden.

Burdan oraya,
şu küçük bir göl mü havuz mu neyse,
giden ötelere,ve Ege’yle birleşen
ve daha sonra da gökle…
; bir tek çizgi sanki her bir şey,
ufukta raydan dönmeyen…

Tüm bu sessiz dedikodular
varoşlar, ama kör varoşlar,
kıvrımlarımızı belirleyen tütsüleri modernitenin
ve getirdiklerinin onun...
Hiç sanmayın ki ilkel böyledir,
ve bu kadar da olabilirdi inadında tutarlı.

1.
Uyku arasında bir bardak su içirilmesiyle sıcak yaz’ın; başladığında, hayaller belirdiğinde;
huzurlanacak bazı adamlar, sıçraya sıçraya mobilyalar üzerindeki yerlerini alıyor.
*

Geniş salonunda kör uzayın, tersyüz mobilyalar; geçit vermez yüzücülük paylaşım adına.

Adil insan şekillendi,
şekilden şekle girdi.

Kötü insan,
geride kaldı.

Demek denizin *
sığından
gecenin, dibine;
yok
olmuyor, yok olan var ise

Bütün bir gün korkarak kaçıyorsun Gargamel’den,
Her daim devir milenyum semirişlerde ha?
Şirine şirin, Tweety mi?
Ne zaman ki et benine baksan onun,
Kafesin içine hınca hınç,
Doğru, sen koşturuyorsun …