Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Sevmek güzel bir şey olsa
özgün olabilirdi kararlılık.
Ama çok, çok daha muhteşemdir
yüreğin atarken sevgi
ki 'bedel' denen anlatır neyi?

Yüksek sesle söyleyince,
yüksek çıkmayınca her zaman;
bedenine yorabiliyorsun
sebepleri, suç attığını
başkası varederken, ötede.
*

Doğanın şeytani yanı suçlayamaz mı insanı
Ya da cezalandıramaz mı, görüyoruz bunu.
Dünya’ya ya da yarın Güneş’e ne olur bilinmez
Ama kutsal şey değil böyle suçluluk duygusu
Kendimiz için ektiklerimiz ve alıkoyan biz
Kendinden tabiatı ve onun kendisini de bizden.

It’s empty: look at one of the wagons
Others, North and Northwestsiders
Are going to the Meditterenean
And the Middleeast, for voyage …
These wagons are fulfilled!
But this empty one, it

The man who ate his sunset meal
went out to see the last teardrops of The Sun.
This extravaganza is something
like mass gravity and pressure of energy;
they had made an agreement
like the sundial daydream deal of the fate dealers:

Nasılsa o gün tüm simitleri satan Ahmet,
Huzurlu ama gene buruk, evine döndü.
Dönerken bakkal Mehmet’e uğradı,
Yukarıya bir yerlere astığı televizyonda Ehraim Gatlıses vardı:
“Haberlere de girdi en sonunda bu adam” dedi:
Ojar Ehram, meclisteydi, yeminde değil ama.

Ağaçları görmek fırladığın yere;
Orası ki seni, yalanlayamayan:
Sımsıcacık güneş damlada okyanus,
Duramaz bahşeder, iyidir der insan.

Zıplayıp çıktığın yerdeki sevgili,

Söyler misin ki merakın senin,
yeteri kadar düşünmek lazım
Bilir misin ki bilmemek cenin
e, bilincini aç tutmak sazım

Kavrarsın derken rengi yedide

Orjinal şekil

Açık yeşil başlık,
kıpkırmızı bir kuyruk.
Ne yapıyorsun?
geliyorken bunlarla Ve de açıklamanın yanında

bilinç geçen zamansa,
duygular gene de olabilmeli
savunabildiklerin ama...

Nasıl başarabiliyorsun
etmemeyi delik ipliği