Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

ve işte uykuda-ayı geldi;
mart'lardan devşirildi, nisan yarılardan;
dünya'ya ayna kazara düşüren kara kuşları salandan;
gülme eken, gülmekten patlatacak kışın can alacak
verecek şeker habisi...
-

*-

I.a
Kendi içinde birtakım sırlar saklayan eşuyumlular,
Birbirleriyle de uyumlular.

1.
Beş ay boyunca hiç
Yememiş anne kutup ayısına
Baka baka çıktı
Fok avlamaya amaçlanmış yetişkin erkek.
Kar mağrasını geride bırakırken,

Dünyanın kemir(il) diği günü
onu varoluş havzasına yatırdığın
söyle!
saplantılarının getirisi mi senin
kendinin...
çaba çapalamalarının mı toprağa -çakılan her sadme- yoksa;

1.

ii.
Çıkarken Atlas, düz sırtlanan;
Kaldırdığı ağırlıklar baskı yaptı
Kürek kemiklerine ve kanatlar,

özgürlüğünü seç! ! !
-

Başı bulutlarda,
ayakları yere sağlam basılı
her zaman için yavru çalı.

Yazevi bataklığında çınlayan
asma boyun çanlarından yansıtılan
havaya İnek bakışları
denli kaderime duacıyım ne,
ne de harcarım batağın nefsini.

Karşınla “Savaşmaya ihtiyacım var” diyemezsin sen mutlu olmak ve mutlu etmek için –ama kendinle savaş.Güzellikten güzellik var etmek…
Sevmeye başlamayasın onu; sessizliği seviyorum diyemezsin, seni buna batıran kendisiyse sessizliğin!
-

Tek tümsek (geçişlerli kıta yapısal(l) ı intro)

Seçti seni kim sanki sen'den senden başka? ?
Göreceğimiz hepimizin bazı şeyler var
tarih boyu!
:İçer'den içeriye bakıyoruz;
tepedekileri gözetleyen bazıları var.
Ne zaman ki geçer kader talihsizi bonkörlük cimrileri başa -

Pişmanlıklardan saymadım,
Şişerken ve inerken

fincan kadehte dünya, seni.

Çünkü heykel yontarken kendini