Söndürün tüm ışıkları,
bırakın ay kalsın,
Madem şehir sustu,
bırakın dertler yansın.
Ben bu vaktin sahibi,
bu sessizliğin diliyim;
Sol yanıma sinen gül kokusu
Yazdığım, okuduğum şiirlerin konusu..
Karanlık gecelerimin aydınlık kuytusu,
..............Sensin...
Sen benim Herşeyimsin...
Vakit akşamın son demi,
Merhaba koyu karanlık..
Merhaba yalnızlık..
Gözlerime vurdu sensizliğin nemi,
Buruk acılar kapladı tüm bedenimi..
Gözlerin, fırtınadan kaçan gemilerin sığındığı bir liman,
Gülüşün, kurak toprakları yeşerten o ilk nisan yağmuru.
Sana bakmak, zifiri karanlıkta kutup yıldızını izlemek gibi;
Öyle sarsılmaz, öyle parlak ve öyle yol gösterici.
Sesin, kulaklarımda yankılanan en eski, en huzurlu senfoni,
Varlığın ise ruhumun kış ortasında bulduğu o saklı güneş.
Sana biriktirdiğim cümleler var,
Dudağımın kıvrımında donup kalan...
Hani o her zaman sorduğun,
"Neyin var?" dediğin o boşluk var ya;
İçine düşsem, elimi tutar mısın?
Bazen bir Şiirin Omzuna yaslanır
Ve sessizce ağlarsın
Kelimeler mendil olur
Mısralar birer Liman
Dünyanın gürültüsü kapıda kalır o an
Yalnızlığın yükünü sadece bir kafiyeye bırakırsın
İçinde çocukluk düşlerimin gezdiği
Bir şiirle örtün üzerimi.
Dizleri kanamış masallardan geçeyim,
Cebimde bilyeler,
kalbimde uçurtmalar,
Zamanın tozunu silkelesin salıncaklar,
Hem kalkarken
hem düşerken tut elimden mesela..
sağ yanımda değil.!
Sol yanımda
yüreğimde ol mesela..
İsmin, dudaklarımın hemen dibinde olmasın,
Gidişinle soldu bahçemde güller
Lal oldu dilimde şakıyan diller
Adını andıkça yabancı eller
Dertleri üstüme bandım, sustum ben.
Ne bir haber geldi ne bir ses senden
Sırtımı yasladığım o taş duvar,
Sadece kireç değil, bir ömür taşır.
Her çatlağında eski bir hikaye,
Her söküğünde bir veda saklanır.
Bakışlarım uzağa, meçhule dalar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!