Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Kerem eyle! ne olur, aklından atma beni
Boz bulanık akıtıp, sellere katma beni
Cehennemler misali, nârlarla itme beni
Günlerini yakarak, derdime ağlamasın.
....................................
Sevgili Nurdane
Telefonda bana ben şair değilim demiştin... Acaba? diyorum... Bu şiir şair işi... bu şiir yüreği şair olanın şiiri...
Türkü tadında.. Duygu yüklü... şiir tadında...
MÜKEMMEL...
Yürekten kutluyorum. Beğeniyle ve hayranlıkla okudum.
Kalemin daim olsun.
Sevgimle güzel yürek...
kutlarım yüreğinizi saygılarımla
versen bir şişe zehir içerim şerbet diye
vazgeçmek istesem de sözüm geçmez gönüle
nakış nakış işlemiş bu yakıcı sevgiye
yukardan dudak büküp hiç kimse haz almasın
...demek geldi içimden.. tebrikler.. selamlar...
Al gülleri dökerek, derdime ağlamasın....
Gülleri getirip de, kabrime uğramasın.....
....sevgilerimle..yüreğine sağlık..
ÇOK GÜZELDİ YİNE.
SEVGİLERİMİ YOLLUYORUM.
DOĞUM GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN.
TAMAMLANMIŞ NİCE SENELERE.
Turnalarla selamı dağdan dağa aşırıp
Sevdalı yürekleri kederlere düşürüp
Yol diye yürüdüğü düz ovada şaşırıp
Yükseklere çıkarak derdime ağlamasın
TEBRİKLERİMLE ÜSTADEM.AFFINIZA SIĞINARAK BİR DÖRTLÜKLE EŞLİK ETMEK İSTEDİM.KALEMİNİZ KAVİ OLSUN,SELAM SEVGİ VE SAYGIYLA. NİCE YILLARA..
Can Dost,bu harikalar harikası şiirini canı gönülden ayakta alkışlıyorum.Bu kadar güzel duygu yoğunluğunu ve güzelliği yaşamak ve dile getirmek yürek işi.Söyleyecek başka söz bulamıyorum Can Dost.Selam ve sevgilerimle.İzninle bir 4'lük te benden olsun.Eğer doğum Günü hediyen olarak kabul eder şiirine asarsan mutlu edersin ve onu kendi şiirlerim arasına almam.
VEREMEDİ
Bahçevanı bendim sevgi bağının,
Sahibem bir gonce gül veremedi.
Dervişi ben idim gönül dağının,
Kader ulaşacak yol göremedi.
Hep gülleri sevgi ile suladım,
Tüm renkleri kanım ile buladım.
Dikenleri yüreğimde beledim,
Gönle sözü tatlı kul giremedi.
Ters çevirdim mevsimleri,çağları,
Aşka serdim mor sümbüllü bağları.
Gönle dizdim sarı salkım tığları,
Sevdam bir çiçkten bal deremedi.
Sevginin yolunda ömrümü verdim,
Kardeşliği candan ileri gördüm.
Barışın altına gönlümü serdim,
Dost benim altıma tül seremedi.
Nazım İNCE
Çukurova'nın Gülleri Gurup
Kurucusu
Gönlüme yorgan yaptım karanlık geceleri,
Başıma yastık ettim duyduğum acıları.
Gözyaşımda gizledim çektiğim sancıları,
Yalandan iç çekerek,derdime ağlamasın,
Üzgün poz takınarak,ruhumu dağlamasın.
Kerem eyle! ne olur, aklından atma beni
Boz bulanık akıtıp, sellere katma beni
Cehennemler misali, nârlarla itme beni
tebrikler yine döktürmüssünüz
bu arada dogum gününüz kutlu olsun :):)
Kutlarım, sevdaya bulanmış mısralar....
Günbegün bitiyorum, aşkına yanıyorum
Doktor ilâç veriyor, ben ona kanıyorum
Bitecekti bu derdim, öyledir sanıyorum
Yüreğini sıkarak, derdime ağlamasın.
HÜZÜNLÜ VE HER ZAMAN KI GİBİ GÜZEL ŞİİRİNİ KUTLUYORUM NURDANE HANIM.
Dilerim yeni yasinda mutluluklarin en güzelini yasar, basari merdivenlerini tirmanirsin ve dilerim yüzün hep güler, neseni hiç yitirmezsin. Dogumgünün kutlu olsun.
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta