Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Günahlarımın feryadı susmuyor,
Yine şeytana esir oldum,
Atmıyor nabzım, zombileşmişim,
Tahammülüm ayak altında çiğneniyor,

Akan suya zamanı sal,

içimdeki çocuğu, ben öldürdüm,
yanımdaki seni hançerinle, ben öldürdüm,
kader, aşkımı sınadı,
geçtiği yerleri tarumar etti,
geriye kalanlar hüzündü,
onları ben öldürdüm..

Allah, Allah, Allah...
Allah, Allah, Allah...
​
İnsan arar kusur, ifşa eder her rızkı,
Hırs-ı nefis içinde unutur o pak aşkı.
Oysa Settâr’dır Hüda, örter bütün günahı,

Aldığım nefes kadar derin,
Hiçliğe karıştığım kadarım,
Her vukuda mutlak parmağım,
Heryerde olduğum kadarım..

Sözleri kelimeleri yoldaş yaptım,

cehennemden atılan oltaya, çok insan takıldı,
günahlar göz perdemi yaktı..

yıllar günlerin üstüne binince,
hatırayı göz önünde görünce,
düşünmek için vakit doğar..

Sözler güneşe benzer,
Hem yaktım hem gönlü ısıttım,
Hançerden daha keskindi kelamlarım,
Dinlenmeden hepte yumuldu gözler..

Yargılar sırları yırttı,

Kahkahası neşeliydi,
Sözü öfkeyle kestim,
İçimdeki son öfke kıvılcımı söndü,
Karanlıkta güneşi bekledim..

Bir an önce umutlarım uçup gitti,

ellerim nasır tutmuş,
kalemimle yaşlandı, şiirlerim.
bin yalanla toplanmış,
bunca insan hayatı,
söyle yarından bugüne, çıkarın ne..?
güvenli insanlar, menfaat peşinde..

Zamanım kıymetli,
Öldürmedim vaktimi,
Akrep yelkovanla geçer ömrüm,
Hiç aksine yolumu ekmedim..

Kendinden kurtul,

Kalbimi aklıma teslim etsem,
Gözyaşım kurur,
Aklımı kalbime teslim etsem,
İçimdeki çöller bâhâya kavuşur..

Sözleri tut ve üstlerine üfle,