Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Yalancı fecir,
Yalancı Şafak,
Yalancı tebessümler,
Zaman ümitlerle kısrak..

Dostlar bulunur ardında binlerce yalan,

Silüetler karanlıkta gözden kayboldu,
Korku beni yanlışa sürükledi,
Her okuduğuma inandım,
Her duyduğuma hayretle ağladım..

Silinen sessizlik ürkütücü,

etrafa şahit oldum, eğdim başımı,
zehirli dili bildiğimden, kestim kulağımı,
doğruyu bildim, eğriye sükut ettim,
merhamet ettim, affettim..

yaptıklarına rağmen, affetmek garip,

Üşüyorum...
Sahte yüzlerin o hırçın bakışlarından,
Bir maske takıp, yalanı kuşananlardan.
Karanlık bir kuytuda bekleyen o bakışlar,
Ruhumu kemirir, o iki yüzlü şerli akışlar.
​

Utanç dinmeyen tek fırtınadır,
Günahlar karanlıkta işlendi çünkü,
Günahkârlar ise sessizliğe saklandı çünkü..

Bekçisidir günahının insan kendisi,
Gizliliğe bürünür pişmanlığın dile gelememesi,

Dualarımı engelledi günahlarım,
Fitne aklıma düşürdü şeytanı,
Dilime gelen yönlendirdi aklımı,
Nasırlaştı fikirler tutuldu akıl..

Ne ettim bela başıma sardı,

çelimsiz hislerim yabana attı beni,
haykırışlarım, pas tutan sükut nöbetlerinde,
şekilleniyor artık tüm aklımda kalanlar,
geçsede bir ömür, zihnimden unutkanlığa,
her akla düştüğünde,
hücum ediyor göz yaşlarım göz çukurlarıma,

Ifşa ettik kendimizi meleklere,
Günahları işleye işleye,
Rabb'ın emri kim zikir üzere,
Bedbaht hepsi günah üzere..

Günah işlemekten korkmadık,

beni boğan herşeyden kaçtıkça,
bana herşey bir adım yaklaşıyor aslında,
istemiyorum şafak saymayı, dinsin zaman,
farabi sesleniyorum karanlığa,
sesimi duyan var mı.?

Aynaya her baktıkça utanmalı,
Ar varsa koy yüzüne imza,
Günahı gördüysen, aynada zindan,
Hapseder seni, muhasebende vicdan..

Geçtiğim yollar, beni utandırdı,