Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Dil ile tevbe eyledik,
Günahlara devam ettik,
Yaradan ile alay ettik,
Fasık bizdik, nankör bizdik..

Ateşten gözyaşları toprağı ıslattı,

Bunalımdayım, bunalttı beni zahiri,
Isyanı, cürmüm benimsemedi,
Kendine mührü iz bırakma..!
Iz mıhlar gölgene seni..

Sineme kızgınca tükür,

Kül etsin vicdanları gök kubbeden,
Ağlıyor bulutlar bu esarete,
Güç yetmez mi siyonistlerin kudretine,
Esfelende çürüsün çığırtkan zulmüne..

Hakkı olanı alın, Hakk'a inancı saklayın,

Ömrümü irdeleyen herşeyi yaktım,
Irkıma değil, ırklara savaş açtı,
Şaşmamalı insana, inancını sattı,
Törpüle bencilliğini aidi değilsin neslinin..

Ben Türk'üm, düvele adalet dağıtan,

Tünelde tek yürek, o büyük an geldi
Milyonlar ekranda, dualar yükseldi
Sahaya basarken ayaklar yere sağlam
Dillerde tek kelime: "Bismillah!" der o an

Kalede bir duvar, geçilmez bu kale

Toprak altında bedenler,
Diri onlar ölü sanma,
Bu vatanı Sadvetiyle korur,
Ölü sanma diri onlar..

Harpte bedenleri silah,

Allah... Allah... Allah... Allah...
(Lâ ilâhe illallah...)
(Kalpler huzur bulur ancak O'nun adıyla...)
​
Bin yıl geçti bu toprakta, izi silinmez mühürün
Rüzgar esse ne çıkar? Kökü derin bu çınarın

Biraz ağla can mendil uzatayım,
Zulüm kılıçla kesti canımı,
Kan ağlar Türk soydaşım,
Gözü yaşlı sessizler âmâ kaldı..

Düzeltemedik el ile ses edemedik,

savurdukça zamanı elinde tutan,
sıktığı topraktan, suyu fışkıran,
çelik bakışlarıyla kalkanı kıran,
yay kaşlarıyla dehşet saçan,
gönlünde deniz derya, merhameti barındıran..

Yaralıyım tuz sepip durmasın dünüm,
Tabip çare mi oldu hâlâ taze düşüm,
Yazgım ah kederli Rabbine özürlü,
Şükür sancılı vah halim hüzünlü..

Ruhum ıstırap içinde pişmanlı,